De ziekenhuizen in Zwitserland staan voor grote uitdagingen: stijgende kosten, verlieslijdende instellingen, gebrek aan personeel en een voortschrijdende ambulantisering. Een ziekenhuisplanning die op de kantongrenzen is gebaseerd, loopt langzaam tegen haar grenzen aan. Hoewel het parlement, de bond en de GDK de noodzaak hebben erkend om het onderwerp aan te pakken, ontbreken nog steeds concrete voorstellen en een verregaande beschouwing van de werkelijke omstandigheden.
De Universiteit St. Gallen heeft in opdracht van de Fondation Groupe Mutuel het ziekenhuislandschap van Zwitserland geanalyseerd. Het blijkt dat de kantonale planningsgrenzen weinig verband houden met de daadwerkelijke zorgbehoefte voor veel prestatiegroepen. In een groot deel van de onderzochte regio's laat 25 tot 50 procent van de bevolking zich buiten het eigen kanton behandelen. In enkele regio’s, zoals bijvoorbeeld Mesocco GR, is dit 95% van de gevallen. Dit geldt zowel voor behandelingen in de basisgezondheidszorg als voor electieve ingrepen.
Buitenkantonale patiënten accepteren daarbij systematisch langere reistijden. Zij richten zich dus niet op de nabijheid van een ziekenhuis, maar op de kwaliteit, expertise en taal, zoals de studie aangeeft. 'De interkantonale zorg is geen nicheonderwerp van hooggespecialiseerde geneeskunde, maar de realiteit voor veel behandelingen in de basisgezondheidszorg. De planning zou rekening moeten houden met deze omstandigheden. Bovendien zouden de prestatiegroepen met betrekking tot urgentie en complexiteit moeten worden herzien en op basis daarvan de planningsniveaus van lokaal tot nationaal moeten worden vastgesteld,' legt Prof. Dr. Alexander Geissler, hoogleraar gezondheids economie, -beleid en - management en mede-auteur van de studie, uit.
Een verdere analyse van de bezettingsgraden van de ziekenhuizen toont aan dat er overlappingen bestaan in de prestatietoewijzingen van aangrenzende kantons. In de meeste kantons levert een derde tot vier vijfde van de ziekenhuizen 80%-90% van de behandelingen van een prestatiegroep.
'Uit de realiteit van de patiënten blijkt dat het beeld van het nabijgelegen ‘verzorgingsziekenhuis’ achterhaald is. We moeten in de ziekenhuisplanning af van de eigenbelangen van de kantons en die van de patiënten centraal stellen,' eist Thomas Boyer, CEO van de Groupe Mutuel.
De Groupe Mutuel streeft hierbij naar een integrale zorgplanning met focus op kwaliteit. Zoals in de studie aangetoond, zouden prestatiegroepen aan het geschikte niveau toegewezen moeten worden. Naast de bestaande planningsniveaus van bond en kantons zouden 5 tot 7 regionale gezondheidsregio's voor meer efficiëntie kunnen zorgen. Tevens moeten kwaliteitsindicatoren in de zin van Value-based Healthcare evenals minimumaantallen worden meegenomen. Tegelijkertijd zou ook de ambulante buurtzorg in de planning betrokken moeten worden.
'We moeten weg van een ziekenhuisplanning naar een zorgplanning. De studie toont aan dat we naast de hooggespecialiseerde geneeskunde op bondsniveau met interkantonale gezondheidsregio's het best kunnen inspelen op de werkelijke patiëntenstromen. Daarnaast moeten we de basisgezondheidszorg in de buurt in de planning betrekken,' zegt Thomas Boyer.
Media Contact:
Lisa Flückiger, mediaspreekster Duits-Zwitserland
Tel. 058 758 90 04 – Mobiel 079 534 77 26, lflueckiger@groupemutuel.ch