De door de Kantonsraad goedgekeurde vereiste van 90 procent met hard kernkapitaal leidt tot een verdubbeling van de eis en gaat daarmee duidelijk verder dan internationale standaarden. Deze extreme en zeer kostbare regulerende aanpak wordt niet toegepast op concurrerende financiële centra in Europa, het Verenigd Koninkrijk of de Verenigde Staten. Het zou een grote hoeveelheid extra kapitaal binden die niet beschikbaar zou zijn voor de financiering van bedrijven, investeringen en andere productieve doeleinden. Dit zou de internationale concurrentievermogen van het financiële centrum aanzienlijk verzwakken, zonder dat er een extra voordeel voor de financiële stabiliteit bewezen is. De gevolgen van een dergelijke afwijking zouden niet alleen het financiële centrum raken, maar ook de industrie en klanten. De SBVg betreurt het diep dat de overwegend kritische standpunten van het bedrijfsleven en de kantons niet in aanmerking zijn genomen bij de beslissing van de Kantonsraad.
Teleurstellend is ook dat de Kantonsraad het voorstel van de WAK-S voor de ontwikkeling en versterking van de AT1-instrumenten niet heeft gevolgd. Daarmee is een grote kans gemist om een internationaal gevestigd instrument gericht te versterken dat verliezen al in een vroeg stadium van de crisis kan absorberen. Dit zou het vermogen van een bank hebben versterkt om een crisis zelfstandig het hoofd te bieden, lang voordat staatssteun noodzakelijk is. Met de huidige beslissing zouden AT1-instrumenten niet in aanmerking worden genomen voor kapitaalvereisten voor buitenlandse deelnemingen en daarmee aanzienlijk in waarde dalen in Zwitserland. Dit staat in directe tegenspraak met internationaal gevestigde standaarden.
Voor de SBVg is het bovendien essentieel welke leringen worden getrokken uit de crisis van Credit Suisse. Het probleem was niet de te lage kapitaalvereisten, maar de verstrekkende uitzonderingen daarvan die Credit Suisse jarenlang werden toegekend. De logische les hieruit zou zijn om dergelijke uitzonderingen in de toekomst uit te sluiten en de bestaande regels consequent te implementeren. In plaats daarvan wordt een extreme verstrenging van de kapitaalvereisten voorgesteld.
Voor de verdere politieke beraadslagingen is daarom een fundamentele correctie noodzakelijk. Hierbij moet worden voortgebouwd op het belangrijke voorbereidingswerk van de WAK-S. Er is behoefte aan een aanpak die aantoonbaar bijdraagt aan de financiële stabiliteit, internationaal verenigbaar is en de concurrentievermogen van het Zwitserse financiële centrum en de totale economie behoudt.
Roman Studer, CEO van de Zwitserse Bankiersvereniging: “De beslissing van de Kantonsraad verzwakt het concurrentievermogen van de Zwitserse bankenlocatie. In plaats van de juiste lessen te trekken uit de CS-crisis, wordt een massieve verstrenging geëist zonder aangetoond stabiliteitsvoordeel. Zwitserland kiest een afwijkende weg die geen enkel ander financieel centrum volgt. Het risico dreigt dat diensten wegvallen en we talenten en onze internationale toppositie verliezen.”